در یازدهمین نمایشگاه بین‌المللی گردشگری تهران درحالی پایان یافت که ازدحام دور از انتظار بازدیدکنندگان، آنچنان ذهن مسوولان را درگیر کرده که از پاسخ به یک پرسش جا مانده‌اند؛ نمایشگاهی که رقمی میلیاردی از فروش غرفه‌ها نصیبش شده، با کدام منطق استراتژیک و برنامه‌ریزی شده با فروش بلیت به مردم، درآمدزایی دیگری راه می‌اندازد؟ پول‌هایی که بازدیدکنندگان به عنوان ورودی به شرکت سهامی نمایشگاه‌ها پرداخت می‌کنند، گذشته از سطح ضعیف خدمات، کجا و با چه نظارتی هزینه می‌شود؟

ورودی نمایشگاه ها با جیب مردم

ورودی نمایشگاه ها با جیب مردم

ارائه خدمات ضعیف نمایشگاهی با پول جیب بازدیدکنندگان ؟

به گزارش سایت خبری نمایشگاهی ۳ راه به نقل از ایسنا، بلیت ورودی نمایشگاه بین‌المللی تهران در هر رویدادی ۲۰۰۰ تومان برای هر نفر تعیین شده، این درحالی است که شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران، قبلا غرفه‌های خود را فروخته و از آن محل درآمدی کسب کرده است. طبق جدول تعرفه فضای نمایشگاه‌ها که در وب‌سایت این شرکت قرار دارد، غرفه‌های این نمایشگاه برای ایرانی‌ها از متری ۱۰۰ تا ۱۲۰ هزار تومان و برای خارجی‌ها از ۱۷۰ تا ۲۱۵ یورو محاسبه شده است. در این نمایشگاه ۴۰۵ غرفه به شرکت‌های داخلی و ۶۵ غرفه به شرکت‌های خارجی در فضایی به وسعت ۳۵ هزار و ۸۹۱ متر اختصاص داشته است که طبق ضوابط و مقرارت نمایشگاه‌های بین‌المللی، حداقل متراژ غرفه‌های پیش ساخته با تجهیزات ۱۲ مترمربع، حداقل متراژ فضای بدون ساخت غرفه ۲۴ متر مربع و حداقل متراژ فضای باز ۳۰ متر مربع بوده است، البته غرفه‌هایی هم بودند که ۸ متر فضا داشتند. یک ضرب و تقسیم ساده، مبلغ حدودی و البته چشمگیر هزینه پرداخت شده و دریافت شده برای غرفه‌ها را نشان می‌دهد.

 

اما هرچند به رسم تمام نمایشگاه‌های بین‌المللی در سایر کشورها، فروش بلیت به بازدیدکنندگان مخصوصا متخصصان که در روزهای مشخصی آمد و شد دارند، اقدام عجیبی نیست، اما وقتی به یک رویداد حالت عمومی و مردمی داده می‌شود و متولی در پی شلوغ کردن فضا با انبوه جمعیت و همان رویدادهایی است که در فرهنگسرای محله هم مشاهده می‌شوند، ادامه این روند، سوال‌ برانگیز می‌شود که در روزهایی که نمایشگاه حالت جشنواره به خود گرفت و ترافیک جمعیت شدید شد؛ به حدی که پارکینگ نمایشگاه بین‌اللملی از روز سوم پاسخگوی مراجعه‌ کنندگان نبود، درآمد حاصله از کدام منطق و نظارت پیروی کرد؟

دیگر سوال این است، در نمایشگاه بین‌المللی تهران که در سال شاهد برپایی ۲ تا ۱۱ نمایشگاه و جشنواره بوده و بیشتر روزهای سال هم یکی از سالن‌های آن محل برپایی کنسرت‌های پاپ با قیمتی میانگین بلیت هر نفر بین ۷۰ تا ۱۴۰ هزار تومان و ظرفیت چند هزار نفر است، ضرورت فروش بلیت بازدید چه توجیهی دارد، آن هم وقتی در کل این مجموعه، خدمات به شکل ضعیف و غیر قابل تاییدی به بازدید کنندگان عرضه می‌شود.

در پارکینگ نمایشگاه بین المملی تهران با وجود حجم زیاد بازدیدکنندگان در برخی رویدادها، با کمبود ظرفیت و کیفیت پایین مواجه است. ضمن این‌ که موقعیت جغرافیایی نمایشگاه بین‌المللی تهران به گونه‌ای است که پارک خودروها در خیابان‌های اطراف آن، به شدتِ ترافیک آن منطقه می‌افزاید و آمد و شد سایرین را دشوار می‌کند؛ همان بهانه‌ای که سبب جابه‌جایی محل برگزاری نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران شد.

در کل این مجموعه که ۸۵۰ هزار متر مربع وسعت دارد، فقر تابلوهای راهنمایی و هدایت‌گر به شدت احساس می‌شود؛ چالشی که نمایشگاه گردشگری تهران نیز با آن دست به گریبان بود و بازدیدکنندگان آن مدام درحال پرسش و جست و جو برای یافتن سالن یا غرفه مورد نظر خود بودند.

 

ضعف نمایشگاه گردشگری بر عهده مجری است یا نمایشگاه؟

با وجود ضعف، مجری نمایشگاه گردشگری که شرکت بازرگانی و بین‌المللی است و در هر ۱۱ دوره “تنها” برنده‌ی مناقصه بوده، تا کنون اقدامی برای حل این کاستی نکرده و شرکت سهامی نمایشگاه‌ها هم ظاهرا تنها بر فروش بلیت تاکید داشته؛ چون تغییر محسوسی در حل کاستی‌ها در این سال‌ها دیده نشده است. البته در دکه‌های اطلاع‌رسانی که تعداد آن‌ها در محوطه بسیار اندک است، به توزیع نقشه‌ی نمایشگاه اقدام می‌شود، اما شاید بهتر بود به جای هدر دادن این حجم کاغذ، تابلوهای ثابتی طراحی شود تا این مشکل برای همیشه حل شود؛ هرچند شاید این توقع زیاد باشد؛ وقتی معدود تابلوهای نمایشگر ساعت در محوطه‌ی باز نمایشگاه، سال‌هاست که خاموش مانده‌اند و خاک می‌خورند.

از سوی دیگر آلودگی محیطی در هنگام برپایی هر نمایشگاه، بویژه رویدادی در ارتباط با گردشگری که باید معرف جاذبه‌ها، محصولات و زیبایی‌های کشور باشد، مساله قابل تأملی است که از توضیح و شرح نما و شرایط آزاردهنده‌ی آن صرف نظر می‌کنیم.

دیگر مسئله سرویس‌های بهداشتی نمایشگاه بین‌المللی تهران نیز همان مشکل کل کشور را دارد، یا تمییز نیست یا از کار افتاده و یا قفل شده است. دَرهای بسیاری از آن‌ها از داخل قفل نمی‌شود. بعضی از آن‌ها بویژه بخش مربوط به بانوان در ساعاتی از روز غیرقابل استفاده است، تعداد سرویس‌ها نیز در کل مجموعه به حدی کم است که برای رسیدن به هریک باید مسافت طولانی را پیاده طی کرد و بعضا در صف‌های طولانی ماند.

با این مشکلات، نمایشگاه‌هایی که در این محل برگزار می‌شوند متمرکز بر مخاطب و مبتنی بر آمار بازدیدکنندگان هستند، اما با این حال حقوق بازدیدکننده در پایین‌ترین سطح رعایت شده است، چرا که حتی فضایی برای استراحت موقت آن‌ها تعبیه نشده، بیشتر بازدیدکنندگان یا باید روی چمن‌های محوطه نمایشگاه استراحت کنند یا به معدود رستوران‌های موسمی آن بروند. داخل سالن‌ها نیز هیچ فضایی برای نشستن بازدیدکنندگان وجود ندارد. مبلمان محوطه نیز بیشتر شبیه پارک‌های شهری طراحی شده، درحالی‌که نمایشگاه بین‌المللی محلی برای رایزنی، مباحثه و دیدار است و طراحی متناسبی را می‌طلبد.

علاوه بر این کاستی‌ها، بیشتر غرفه‌ داران که برای در اختیار گرفتن فضایی محدود از نمایشگاه بین‌المللی تهران کم هزینه نمی‌کنند نیز نسبت به کمبودهایی در بخش توزیع متناسب تجهیزات، اعمال محدودیت در استفاده از برخی امکانات و تجهیزات، نور سالن‌ها، نظافت، سرعت اینترنت ـ که نیاز ضروری محیطی است که محلی برای تجمع شرکت‌های بین‌المللی به شمار می‌آید ـ، پارکینگ و تابلوهای راهنمایی برای هدایت مستقیم بازدیدکنندگان به سالن‌ها، شاکی بودند و شاید این وضعیت باعث شده مهمترین شرکت‌های گردشگری و تاثیرگذاران صنعت گردشگری در سال‌ها اخیر ترجیح دهند برای حضور در این نمایشگاه هزینه نکنند و تنها بازدید کوتاه از آن داشته باشند.

تنها امتیاز مثبت این نمایشگاه :  وسایل نقلیه‌ای که در داخل محوطه‌ی نمایشگاه بین‌المللی برای جابه‌جایی رایگان در اختیار بازدیدکنندگان قرار داده شده، که البته آن‌ها هم در روزهای شلوغ نمایشگاه، عملا کارایی چندانی ندارند و عموما از دور خارج می‌شوند.

آخرین حرف می‌توان گفت، یا مسوولان محل برگزاری نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران، بیش از دیگران، بر احتمال تصرف و تغییر کاربری آن ایمان دارند، یا به شرایطی انحصاری و میزبان بودن به هر طریق، یقین دارند که هیچ اقدامی برای بهبود شرایط آن نمی‌کنند. این پرسش باقی می‌ماند که آیا برگزارکنندگان رویدادی چون نمایشگاه بین‌المللی گردشگری باید همواره به این شرایط تکراری و مضر برای نفس نمایشگاه تن بدهند؟

 

کانال تلگرامی ۳ راه

کانال تلگرامی ۳ راه

 تقویم نمایشگاهی بهمن ماه

[table “9” not found /]
[table “11” not found /]
#

اشتراک این خبر در :